Multithumb found errors on this page:

Could not create image: /home/deb18457/domains/inspirell.nl/public_html/adfo/cache/multithumb_thumbs/b_0_0_0_00_images_adfo_vaccinatie_vaccinatie_immuunsysteem-100px.png. Check if you have write permissions in /home/deb18457/domains/inspirell.nl/public_html/adfo/cache/multihumb_thumbs/

vaccinatie immuunsysteem 100pxOns immuunsysteem is zó ingericht dat het op meerdere fronten kan werken. Het is een complex gebeuren van 2 samenwerkende componenten met als resultaat een goede bescherming tegen alles wat niet in ons lichaam thuishoort of schadelijk voor ons is.

 

de basis
1.  De 1e component bestaat uit cellen: cellulaire afweer. In alle weefsels, dus overal in ons lichaam zijn cellen aanwezig die voor het immuunsysteem werken. Deze immuuncellen variëren van algemeen werkende cellen, zoals alleseters (macrofagen) en witte bloedlichaampjes (leukocyten), tot zeer gespecialiseerde cellen (lymfocyten).

2.  De 2e component bestaat uit eiwitten: humorale afweer. Ze bevinden zich in de bloedstroom en circuleren door ons hele lichaam. Ze kunnen zeer snel ter plaatse zijn als dit nodig is. Ook deze component kent algemeen werkende immuunstoffen (enzymen) en hoog gespecialiseerde eiwitten (antilichamen of globulinen). Met elkaar zijn ze in staat om iedere vreemde stof (antigeen) uit te schakelen en uit ons lichaam te verwijderen.

In eerste instantie kan ons immuunsysteem reageren zonder te weten met wie het van doen heeft. Dit noemen we onze natuurlijke of aangeboren afweer. Het voordeel hiervan is dat deze eerste immuunreactie onmiddellijk plaatsvindt en effectief werkt. Dit is mogelijk, omdat er vele immuuncellen door ons hele lichaam verspreid zijn en concentraties van een groep immuuneiwitten in ons speeksel en slijmvliezen (luchtwegen en spijsverteringskanaal!) aanwezig zijn.

In tweede instantie produceert het immuunsysteem immuuncellen en -stoffen die specifiek zijn gericht op de indringer. We noemen dit onze verworven of specifieke afweer. Het voordeel van onze verworven afweer is dat het ons langdurig (soms levenslang) beschermt, omdat het een geheugen heeft. Ons immuunsysteem legt namelijk een databank aan van alle infecteerders (antigenen) en deze wordt geraadpleegd bij iedere nieuwe infectie. Als het nieuwe antigeen een oude bekende is, kunnen we in zeer korte tijd een bataljon immuuncellen en antilichamen produceren om dit specifieke antigeen de das om te doen. Het nadeel is dat deze immuunreactie tijd nodig heeft om op gang te komen.

Tenslotte is het zo dat de cellulaire component en de humorale component elkaar in evenwicht houden. Als de ene component wordt gestimuleerd, wordt de andere component afgeremd.


wat er gebeurt bij een gewone besmetting
Bij een gewone besmetting komt er een lichaamsvreemde stof binnen: dit noemen we antigeen. De gebruikelijke plaatsen waar het antigeen binnendringt zijn onze luchtwegen en ons spijsverteringskanaal. Op deze trajecten hebben we een soort stations waar onze afweer direct in actie kan komen om de indringers op te pakken en te elimineren. Dit is het 1e front. Sommige afweercellen vernietigen de indringers ter plekke. Anderen eten ze als het ware op en nemen ze mee naar de dichtstbijzijnde lymfeklieren.

In de lymfeklieren worden de indringers (antigenen) geïdentificeerd. Na identificatie komt er in de lymfeklier een complex productieproces op gang. Dit resulteert in het 2e front: een uitstroom van immuuncellen en immuuneiwitten die precies weten hoe ze deze specifieke indringer onschadelijk moeten maken. De immuuncellen noemen we lymfocyten en de immuuneiwitten noemen we antilichamen of globulinen.

Een bepaalde groep immuuneiwitten blijft achter in de slijmvliezen en zorgt daar voor een levenslange immuniteit. Als dezelfde indringer ons opnieuw onuitgenodigd bezoekt wordt hij gelijk afgemaakt. Na meerdere infecties hebben we zowel onze aangeboren afweer als een verworven afweer in onze weefsels zitten.


wat er gebeurt bij een vaccinatie
Bij een vaccinatie spuit je de indringer (meestal een virussoort in verzwakte toestand) rechtstreeks in het lichaam, namelijk onder de huid. De gewone route via onze slijmvliezen wordt ontweken en ze komen als het ware via de achterdeur naar binnen. Via het onderhuidse bindweefsel kan het virus zich makkelijk in ons lichaam verspreiden. Het onderhuidse bindweefsel is een tamelijk open ruimte waar vloeistofstromen het virus meevoeren naar lymfevaten (de lymfestroom) en de aderen (de bloedstroom). Via een omweg komt het virus uiteindelijk in onze lymfeklieren terecht.

Volgens een aantal onderzoekers verloopt de reactie van ons immuunsysteem nu anders dan bij een gewone besmetting. Het gaat om een viertal gewijzigde gebeurtenissen:

1.    In normale omstandigheden zitten ons speeksel en slijmvliezen van de luchtwegen en het spijsverteringskanaal vol met een immuuneiwitgroep genaamd IgA. Deze groep vormt een belangrijke bescherming tegen bacteriën en virussen. Na een vaccinatie blijkt deze groep vervangen te zijn door een andere immuuneiwitgroep, genaamd IgE die dit vermogen niet heeft.
Hier wordt nog een schepje bovenop gedaan door toevoeging in het vaccin (adjuvans) die de bedoeling heeft om het immuunsysteem te stimuleren. Deze veroorzaakt een extra productie van de immuuneiwitgroep IgE. Deze eiwitclub is verantwoordelijk voor de allergische verschijnselen.

2.    In normale omstandigheden worden in de lymfeklier verschillende immuuncellen geproduceerd die in de juiste verhouding voor een adequate afweer zorgen. Na vaccinatie raakt deze verhouding verstoord met als gevolg dat de verkeerde immuuncellen overheersen. Als gevolg hiervan kan de eliminatie van het virus niet plaatsvinden. Bovendien treedt er een verstoring op in de geproduceerde immuuncellen: ze herkennen onze eigen cellen niet meer, waardoor ze deze gaan "aanvallen".
Dit soort productiefouten ontstaan ook onder invloed van de toevoeging (adjuvant) in het vaccin. Deze heeft de bedoeling de immuunproductie een oppepper te geven. De immuunproductie is echter een delicaat proces waarin veel onderdelen nauwgezet op elkaar afgestemd moeten worden. Als je het te sterk aanmoedigt kan dit gemakkelijk leiden tot de productie van dit soort verkeerde immuuncellen. Deze ontsporing leidt tot auto-immuunziekten.

3.    In normale omstandigheden is er een precieze afstemming tussen de cellulaire afweer en de humorale afweer. Na een vaccinatie wordt de humorale afweer sterk gestimuleerd wat ten koste gaat van de cellulaire afweer. Dit maakt ons vatbaar voor allerlei infectieziekten, omdat de cellulaire afweer een belangrijk deel van het 1e front vormt. We kunnen nu juist de ziekte krijgen waartegen we waren gevaccineerd.

4.    In normale omstandigheden worden virussen al aan de "buitenkant" (onze slijmvliezen) aangepakt en (zoveel mogelijk) uitgeschakeld door het 1e front. Na een vaccinatie is er een instroom van virussen aan de binnenkant (ons bloed). Omdat bloed overal komt, kunnen de virussen zich in het hele lichaam verspreiden en terechtkomen in allerlei organen en weefsels. Daar kunnen ze achterblijven in een omgeving die voor het virus niet direct optimaal is, maar die ook voor onze weefsels verre van ideaal is om goed en stabiel te kunnen functioneren. In het beste geval ontstaat er een soort wederzijds gedogen en dat is een kwetsbaar evenwicht. In minder gunstige omstandigheden ontwikkelt zich een permanent gevecht tussen het virus en onze plaatselijke afweercellen. Dan krijgen we te maken met een chronische ontsteking. In ongunstige omstandigheden verandert (muteert) het virus in een ander, mogelijk agressievere (virulente) vorm en dan heb je echt gedonder.

Volgens deze onderzoekers zijn bovenstaande mechanismen verantwoordelijk voor het verband tussen vaccinaties en aandoeningen als auto-immuunziekten, allergieën en chronische ontstekingen.

de nadelen van een vaccinatie kort samengevat:
•    Wijziging in de antilichaamgroep van het 1e front kan leiden tot allergische aandoeningen.
•    Ontsporingen door de sterke immuunstimulans kan leiden tot auto-immuunziekten.
•    Onze afweer tegen oude en nieuwe indringers is afgenomen, we zijn vatbaarder geworden.
•    Achtergebleven indringers kunnen ons opzadelen met chronische ontstekingen.

De informatie over de gebeurtenissen in ons immuunsysteem na vaccinatie heb ik uit een artikel van medicus Rebecca Carley, M.D. (Court Qualified Expert in VID'S  and Legal Abuse Syndrome). Je kunt dit hier vinden (in het engels).

oktober 2009

Ga naar boven
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com